arraildu, arrail(du), arrailtzen
arraildu, arrail(du), arrailtzen
arraildu, arrail(du), arrailtzen
-
1
da/du ad. (batez ere Ipar.) , , , ,
lurra ikaratu eta harriak arraildu egin ziren: la tierra tembló y las rocas se agrietaron
-
2
da ad. (Ipar.) ,
pertsona hori igande guztiez arrailtzen da: esa persona se emborracha todos los domingos
mozkor arraildua zegoen, zutik ez irauteko moduan: estaba como una cuba, no podía tenerse en pie