ernamuindu, ernamuin(du), ernamuintzen
ernamuindu, ernamuin(du), ernamuintzen
ernamuindu, ernamuin(du), ernamuintzen
-
1
da ad. [hazia] germinar, brotar
hazia ernamuindu: germinar la semilla
-
2
da ad. (hed.) germinar,
Pitagorasek ereindako hazia ernamuindu da: ha germinado la semilla que sembró Pitágoras