-
1
v.tr. [sacar de raíz] ; [solamente árboles] ipurditik atera
arrancar las plantas: landareak sustraitik atera
arrancar un árbol de raíz: zuhaitza errotik atera
-
2
v.tr. [extraer] atera, erauzi; kendu
arrancar una muela: hagina atera
arrancar un clavo: iltzea atera
-
3
v.tr. [quitar, arrebatar] kendu, idoki
le arranqué el libro de las manos: liburua eskuetatik kendu nion
-
4
v.tr. [sonsacar] atera;
no pude arrancarle una sola palabra: ez nion hitz bat ere atera
no consiguió arrancarle nada: ez zuen ezer esatea lortu
-
5
v.tr. [poner en marcha] abiarazi, abian jarri/ipini, martxan jarri; arrankatu (Heg.)
intenta arrancar el motor: saia zaitez motorra abiarazten
-
6
v.intr. [ponerse en marcha, en funcionamiento] abiatu, abian jarri/ipini, martxan jarri/ipini; arrankatu (Heg.)
el tren esperó a que subiésemos para arrancar: trena gu igo zain egon zen abiatzeko
el motor no arranca: motorra ez da abian jartzen
-
7
v.intr. [marcharse, irse] mugitu; abiatu, abian jarri/ipini
venga, arranca, que llevamos diez minutos esperándote: ea, mugitu, zure zain hamar minutu egon gara eta
-
8
v.intr. (de) [provenir de] ,
es una tradición que arranca de cuando la gente trabajaba en el campo: ohitura hori jendeak lurra lantzen zuen garaitik dator
el problema arranca de lejos: arazoa aspalditik dator (aspaldikoa da)
-
9
v.intr. (col.) (seguido de a+ inf.) [comenzar] (-t(z)en/-n/-z) hasi; ,
estábamos tan tranquilos cuando arrancó a llorar: oso lasai geunden negarrez hasi zenean
cuando me vio, arrancó a correr: ikusi nindunean, lasterrari ekin zion
-
10
v.prnl. [moverse de repente]
el toro se arrancó hacia él: zezena bat-batean abiatu zen harengana